17 tydzień ciąży

17 tydzień ciąży z perspektywy matki

Kobieta w siedemnastym tygodniu ciąży zaczyna odczuwać znacznie szybsze zmęczenie podczas wykonywania codziennych czynności. Jest to spowodowane tym, że serce matki zaczyna pompować coraz więcej krwi. Pojawia się również przyrost tkanki tłuszczowej, zwłaszcza w okolicach ud, pośladków i lędźwiowej okolicy kręgosłupa. Biust staje się pełniejszy, a brzuch jest coraz bardziej widoczny. Jeżeli w pierwszym trymestrze ciąży kobiecie dokuczały wymioty, w siedemnastym tygodniu powinien nastąpić ich definitywny koniec. W okresie tym odczuwalne jest drażniące swędzenie w okolicy brzucha, gdyż skóra na nim zaczyna się coraz bardziej napinać. W siedemnastym tygodniu ciąży macica znajduje się w połowie odległości od kości łonowej do pępka. W tym czasie kobieta dalej doświadcza wzrostu intensywności wydzielania z gruczołów w całym jej organizmie, co wiąże się między innymi z bardziej obfitym poceniem się, większą ilością wydzieliny z pochwy, czy nawet krwawieniem z nosa. Naczynia krwionośne są w tym okresie nieco słabsze, mogą pojawić się zatem pajączki oraz poszerzone naczynka. Jest to spowodowane zmianami hormonalnymi w organizmie oraz zwiększoną objętością krwi w obiegu. Kobieta w dalszym stopniu cierpi z powodu opuchniętych nóg, bólu w pachwinach, trudności ze spaniem w nocy, czy huśtawką nastrojów w ciągu dnia. Na nogach mogą pojawić się kolejne żylaki, a na brzuchu i piersiach rozstępy. Jeżeli ruchy dziecka były już odczuwalne wcześniej, w siedemnastym tygodniu ciąży staną się one znacznie bardziej wyraźne, ale też bardziej płynne.

17 tydzień ciąży z perspektywy dziecka

W siedemnastym tygodniu ciąży dziecko zaczyna już reagować na bodźce z zewnątrz. Nadal nie słyszy, ale odczuwa swego rodzaju wibracje. Może reagować zatem na głośne dźwięki, gwałtowne ruchy, czy nawet zmiany temperatury. W związku z tym wykazuje znacznie większą ruchliwość, zaczyna więcej kopać, a jego serce zaczyna bić szybciej. Duża aktywność ruchowa dziecka jest spowodowana również większą objętością wód płodowych. Płód mierzy wówczas około 13 centymetrów, a jego masa wynosi mniej więcej 140 gramów. Łożysko łączące matkę i dziecko funkcjonuje już w pełni i stanowi źródło substancji odżywczych, a także tlenu. Dziecko potrafi już prostować główkę, a jego kości stają się coraz mocniejsze. Jeżeli w brzuchu matki rozwija się dziewczynka, to ma już ona wykształconą macicę oraz jajniki, wyposażone w prymitywne komórki jajowe. Mózg dziecka posiada już zauważalne zwoje oraz bruzdy, widoczny jest także móżdżek. Nadal tworzą się nowe połączenia nerwowe. Aktywna staje się również pamięć dziecka. Dobrze rozwinięty jest również zmysł dotyku oraz odruch chwytny. Dziecko potrafi już zaciskać rączki, a używa do tego kciuku. Często ssie kciuk i łapie rączkami pępowinę. Posiada ponadto wykształcone paznokcie, które bardzo powoli rosną. Około siedemnastego tygodnia ciąży dziecko zaczyna odkładać również brązową tkankę tłuszczową, która zapobiegnie gwałtownemu wychłodzeniu organizmu po porodzie, a jego skóra powoli przestaje być przezroczysta.